ΤΟΠΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ





30/1/2012
ΚΕΔΚΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ 

Τι λέει το ψήφισμα του Συνεδρίου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας που πραγματοποιήθηκε στην  Κομοτηνή  στις 27 & 28 Ιανουαρίου 2012
«Το Συνέδριό μας πραγματοποιήθηκε σε μία περίοδο που την χαρακτηρίζει μία άνευ προηγουμένου πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση, τις ζοφερές συνέπειες της οποίας βιώνει κάθε πολίτης, κάθε οικογένεια. Σ’ αυτές τις πρωτοφανείς συνθήκες, καλούμαστε να δώσουμε μια καθαρή απάντηση, που μπορεί και πρέπει να ενώνει όλους. Θέλουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση, φορέα και γνήσιο πρωταγωνιστή της δημοκρατικής ανασυγκρότησης του τόπου. Θέλουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση, θεσμό και δύναμη της κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, θεσμό και δύναμη της παραγωγικής και αναπτυξιακής πορείας της χώρας. Αυτό είναι το κεντρικό θέμα και περιεχόμενο του Συνεδρίου μας.
Προκειμένου οι Δήμοι να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο, προσφέροντας κοινωνικές υπηρεσίες που θα συμβάλλουν στην κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη της κοινωνίας, αλλά και ταυτόχρονα παρεμβαίνοντας στο ζήτημα της απασχόλησης και της ανάπτυξης το Συνέδριο κρίνει ότι πρέπει να εκπληρωθούν τα παρακάτω:

Η κατάσταση των οικονομικών των δήμων βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Οι δήμοι της χώρας έχουν συνεισφέρει στην αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης περισσότερο από οποιοδήποτε άλλον φορέα της Κεντρικής και Γενικής Κυβέρνησης, έχοντας υποστεί μείωση των πόρων τους κατά 53%. Η τήρηση του Συντάγματος και των νόμων του Κράτους, όσον αφορά και στα οικονομικά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί βασική προϋπόθεση για την οικονομική βιωσιμότητα των δήμων. Οι μειώσεις που έχουν υποστεί οι δήμοι έχουν αγγίξει πλέον το σκληρό πυρήνα των ανελαστικών τους δαπανών. Για το λόγο αυτό δεν πλήττουν απλώς τα οικονομικά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά τις προσφερόμενες υπηρεσίες και με έμμεσο τρόπο περιορίζουν το διαθέσιμο εισόδημα των δημοτών.

Απαιτούμε:
13.Τη νομοθετική κατοχύρωση των 450 εκ. €, ποσό με το οποίο, δεσμεύτηκε ο κύριος Πρωθυπουργός να καλύψει το «λάθος» του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, στον υπολογισμό των νομοθετημένων πόρων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ενσωμάτωση του ποσού αυτού στο δωδεκατημόριο.
14.Την υπογραφή των ΚΥΑ για ΚΑΠ 2011 – 2012 και ΣΑΤΑ 2012.
15.Την εξασφάλιση του ύψους και των μηνιαίων ροών του δωδεκατημορίου 
16.Την κατανομή της δόσης των παρακρατηθέντων, ύψους 214 εκ €, που σύμφωνα με το νόμο θα πρέπει να κατανεμηθούν στους δήμους πριν από την 31η Ιανουαρίου 2012.
17.Τον ορισμό διακριτών  οριζόντιων γραμμών στην κατανομή των ΚΑΠ για προνοιακά επιδόματα, «Βοήθεια στο Σπίτι», Μεταφορά Μαθητών και Μισθώματα Σχολικών Μονάδων, με τακτικό και σαφώς προσδιορισμένο χρονοδιάγραμμα κατανομής.
18.Την εξασφάλιση των νομοθετημένων πόρων που προορίζονται για τη ΣΑΤΑ και άμεση κατανομή της πρώτης δόσης.
19.Τη μεταφορά του συνόλου των αρμοδιοτήτων των Λαϊκών Αγορών στους δήμους.
20.Τη δημιουργία υποστηρικτικού μηχανισμού για τους μικρούς, κυρίως ορεινούς και νησιώτικους, δήμους και την εφαρμογή του άρθρου 101 του Συντάγματος.
21.Τη νομοθετική πρωτοβουλία για την ενίσχυση με επιστημονικό προσωπικό των δήμων που δεν έχουν τεχνικές και οικονομικές υπηρεσίες. 
22.Την ένταση της προσπάθειας για αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των δήμων, με παράλληλη δημιουργία ενός ευέλικτου και διαμορφωμένου στις ιδιαιτερότητες τους θεσμικού πλαισίου και ενός σύγχρονου χρηματοπιστωτικού οργανισμού που θα προσφέρει προϊόντα και ανταγωνιστικές λύσεις.
23.Τη μετεξέλιξη του δεσμευμένου κομματιού του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων σε Δημοτική Τράπεζα.
24.Την αποτελεσματική ανάμειξη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στις διαδικασίες οργάνωσης, στελέχωσης, διάρθρωσης και λειτουργίας των κτηματολογικών γραφείων.
Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, επιβεβαιώνεται η πάγια θέση της ΚΕΔΕ για τη θεσμοθέτηση Φορολογικής Αποκέντρωσης, χωρίς νέους φόρους και ισχυρό αναδιανεμητικό μηχανισμό.
Σε ότι αφορά τον αναπτυξιακό ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το Συνέδριό μας απαιτεί την ουσιαστική ενεργοποίησή της στην προώθηση της τοπικής ανάπτυξης και απασχόλησης.

Για τους λόγους αυτούς διεκδικούμε:
-Τη συμμετοχή των συλλογικών οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην προετοιμασία της αναθεώρησης των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων, με κατεύθυνση τη διεύρυνση των πόρων του ΕΣΠΑ για τους δήμους, ιδιαιτέρως εκείνων που αφορούν σε δράσεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, όπως κατασκευής έργων κοινωνικών υποδομών και συνέχισης και διεύρυνσης των κοινωνικών προγραμμάτων (καταπολέμηση της ανεργίας, στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων του πληθυσμού μέσα από δράσεις κοινωνικής πολιτικής κλπ) των ΕΠ «Διοικητική Μεταρρύθμιση» και «Ψηφιακή Σύγκλιση» και σε δράσεις εναλλακτικών μορφών ενέργειας, διαχείρισης αποβλήτων και προστασίας περιβάλλοντος.
-Την αξιοποίηση όλων των «διευκολύνσεων» που παρέχονται μέσα από την Τεχνική Βοήθεια του ΕΣΠΑ, έτσι ώστε να υπάρξει μηχανισμός στήριξης των δήμων τοπικά (πχ με ομάδες επιτόπιας υποστήριξης της ΜΟΔ).
-Τη συμμετοχή της ΚΕΔΕ στην Επιτροπή Παρακολούθησης του Α.Κ.Σ.Ι.Α. τουλάχιστον με 2 εκπροσώπους και τη συμμετοχή εκπροσώπου της ΚΕΔΕ στην ομάδα διοίκησης του προγράμματος.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση εκφράζει την ετοιμότητά της να ανταποκριθεί με γρήγορους ρυθμούς στην υλοποίηση του προγράμματος εκτέλεσης μικρών και μεσαίων τεχνικών έργων μέσω της αυτεπιστασίας (Α.Κ.Σ.Ι.Α.), που θα πραγματοποιηθεί από πόρους του ΟΑΕΔ και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μπορεί να απασχολήσει στην ολοκλήρωσή του (τετραετία) μέχρι 120.000 ανέργους.

Σε ότι αφορά τα θεσμικά ζητήματα το Συνέδριό μας διαπιστώνει ότι:
Πολλές διατάξεις του προγράμματος «Καλλικράτη» που έγιναν από το Υπουργείο Εσωτερικών χωρίς να ληφθούν υπόψη οι αποφάσεις της ΚΕΔΚΕ, είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλές ασάφειες στην εφαρμογή του, αλληλοεπικαλύψεις αρμοδιοτήτων, γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και ελεγκτικές διαδικασίες που φρενάρουν την αποτελεσματική λειτουργία των δήμων.
Για τους λόγους αυτούς το συνέδριο της ΚΕΔΕ υπογραμμίζει την αδήριτη ανάγκη να ψηφιστεί άμεσα το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών με τις αναγκαίες συμπληρώσεις και βελτιώσεις του «Καλλικράτη» που αφορούν σε θέματα λειτουργικά, οργάνωσης, αρμοδιοτήτων και καταστατικής θέσης.
Η πρότασή μας είναι αυτό να γίνει μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου και πάντως μέσα στη θητεία της σημερινής Κυβέρνησης.

Σε σχέση με τον Προληπτικό και Προσυμβατικό Έλεγχο οι Δήμοι απαιτούν:
-Την εφαρμογή του Συντάγματος, ώστε να ασκείται έλεγχος νομιμότητας και όχι σκοπιμότητας.
-Την άμεση επίλυση (εντός δεκαπενθημέρου όπως δεσμεύτηκε ο Υφυπουργός) της έγκρισης από το Ελεγκτικό Συνέδριο των συμβάσεων που αφορούν τη ρύθμιση των παλαιών χρεών των Δήμων και αναχρηματοδότηση από το ΤΠΔ με αναδρομική ισχύ.
-Την ανασύσταση της τριμερούς Επιτροπής ΥΠ.ΕΣ. – ΚΕΔΕ – Ελεγκτικού Συνεδρίου. Σε περιπτώσεις που από κοινού διαπιστωθούν ανυπέρβλητα προβλήματα, το Υπουργείο να προχωρήσει στις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις.
Σχετικά με το θέμα της αργίας και έκπτωσης των αιρετών, το Συνέδριο ζητά την τροποποίηση του θεσμικού πλαισίου έτσι ώστε να διασφαλίζεται και η απονομή δικαιοσύνης, αλλά και οι αιρετοί να μπορούν να ασκούν απρόσκοπτα τα καθήκοντά τους.
Η αναστολή άσκησης της επαγγελματικής δραστηριότητας των Δημάρχων είναι άδικη και αντίθετη στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του ανθρώπου και είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει στην έξοδο πολλούς από τους σημερινούς Δημάρχους και θα αποτρέψει μελλοντικά καταξιωμένους στην κοινωνία υποψηφίους να συμμετέχουν στα κοινά.

Γι’ αυτό ζητάμε την απόσυρση της ισχύουσας διάταξης.

Επίσης ζητάμε τη θεσμοθέτηση σταθερού εκλογικού συστήματος για την εκλογή των οργάνων της Αυτοδιοίκησης (ΠΕΔ – ΚΕΔΕ) και την έκδοση των προβλεπομένων ΥΑ, ΚΥΑ, ΠΔ για τη θεσμική ολοκλήρωση και την πλήρη εφαρμογή του «Καλλικράτη».
Προτείνουμε όπως οι Δημοτικές Εκλογές να διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας, όπως ίσχυε μέχρι τώρα.
Τέλος, επειδή η διαφαινόμενη κατάσταση οδηγεί τους Δήμους σε αδιέξοδο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε κατάρρευση, διεκδικούμε από την Κυβέρνηση την εξασφάλιση του λειτουργικού κόστους των Δήμων, ώστε να συνεχίσουν να προσφέρουν απρόσκοπτα το πολύπλοκο κοινωνικό και αναπτυξιακό τους έργο. Ένα έργο που σήμερα κρίνεται άκρως απαραίτητο στις συνθήκες που διέρχεται η χώρα μας.
Σε διαφορετική περίπτωση, το Συνέδριό μας εξουσιοδοτεί το Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ για τη λήψη αποφάσεων στην κατεύθυνση αγωνιστικών διεκδικήσεων.»

agriniopress






Η κοινωνική κριτική στο Ξηρόμερο! η "κουτσομπολιό"

Χαρακτηριστικό της περιοχής μας, είναι η κοινωνική κριτική(κοινώς κουτσομπολιό).
Αυτού του είδους η κριτική, πολλές φορές, είναι ανελέητη….σκληρή, με αποτέλεσμα, να επηρεάζει την ζωή μας, ίσως και να την κατευθύνει.
Η ζωή στο χωριό, δεν είναι εύκολη.Και δεν εννοώ τις συνθήκες διαβίωσης, αλλά την νοοτροπία που επικρατεί και καθορίζει την μοίρα μας!
Ακούγεται υπερβολικό, αλλά είναι πραγματικότητα!
Η κοινωνία του Ξηρομέρου, παραμένει ακόμα “κλειστή”.
Ας δούμε όμως τη θετική της πλευρά(;;;)
Αν  και είμαστε δέσμιοι της γνώμης των άλλων, είμαστε πιο ασφαλείς, σε σχεση με τους αστούς.
Αναφέρομαι στην εγκληματικότητα, η οποία έχει κυριεύσει τις πόλεις, ενώ ο φόβος , έκανε υποχείριά του, τους κατοίκους των.
Στα χωριά όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, τίποτα, δεν περνάει απαρατήρητο, πόσο μάλλον ένας ξένος στα μέρη μας.
Ολες οι κινήσεις του, περνάνε απο εξονυχιστικό έλεγχο, κοινώς “από κόσκινο”.
Παρά την έξαρση της εγκληματικότητας, εμείς συνεχίζουμε να κοιμόμαστε πιο ήσυχοι, με τις πόρτες ανοιχτές.
Γιατί; Γιατί τα χωριά  μας είναι πιο ασφαλή!
Εσύ συνεχίζεις να κοιμάσαι ήσυχος γιατί ξέρεις οτι ο γείτονας σου, ξαγρυπνά, για να βεβαιωθεί οτι ο γιος της γειτόνισσας, γυρνάει χαράματα σπίτι του, ή η κόρη κάποιου άλλου  ξεπορτίζει!
Αυτό θα είναι το θέμα συζήτησης, της αυριανής μέρας!
Αλλο πλεονέκτημα του κουτσομπολιού, είναι οτι στα χωριά μας, παρόλο που τα ήθη έχουν απελευθερωθεί, εμείς εδώ, ακόμα, επηρεαζόμαστε, αντιστεκόμαστε, γιατί….ποιος έχει το ” θάρρος” να τα βάλει με  τους κουτσομπόληδες; Τι λιθοβολισμός…τί κουτσομπολιό!
Οι γυναίκες, μάλλον είναι "θύματα" τηςκοινωνικής κριτικής, παρ’ όλο που τάσσονται στις υπηρεσίες της, στο τέλος καταλήγουν  έρμαιό της.
Σκάβουν τον λάκκο τους με τα ίδια τους τα χέρια!
Οι άντρες είναι οι  πιο ευνοημένοι της ιστορίας, δέχονται κι αυτοί σχόλια, αλλά για λίγο (απορίας άξιον).
Ο,τι κι αν έχουν κάνει, μετά από λίγες μέρες διαγράφεται.
Εδώ δεν ισχύει ” ο αναμάρτητος, πρώτος τω λίθω βαλέτω”….
Ολοι κρίνουμε και όταν έρθει η σειρά μας θα κρίθούμε,

"μην κρίνεις ίνα μην κριθείτε”.
Αν και πιστεύω, οτι η κριτική, δεν βλάπτει, αντίθετα σε βοηθάει να βελτιωθείς, αρκεί να κρίνει ο καθένας τον εαυτό του!

xiromeritissa

 

 

Άνοιξε ο δρόμος για την καλλιέργεια του Στέβια

Aγρότες… ιδού η νέα καλλιέργεια που χρόνια ζητάτε

      Η Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε επιτέλους το «πράσινο φως» και τον κανονισμό για τη χρήση του Stevia rebandiana. Η Αιτωλοακαρνανία οφείλει τώρα να τρέξει για να κερδίσει μερίδιο της αγοράς, πριν μας προλάβουν άλλοι. Τα αποτελέσματα των έως τώρα πειραματικών καλλιεργειών εγγυώνται την καλή απόδοση της παραγωγής...


    Νέες προοπτικές ανοίγονται για την αγροτική οικονομία και νέες δυνατότητες παραγωγής δημιουργούνται για τους χιλιάδες αγρότες και κυρίως τους πρώην καπνοπαραγωγούς της Αιτ/νίας. 
     Η Ε.Ε., έστω και με υπερβολικά μεγάλη, αδικαιολόγητη καθυστέρηση, αποφάσισε επιτέλους να επιτρέψει τη χρήση του γλυκαντικού υποκατάστατου της Στέβια στα προϊόντα, φυσικά και την καλλιέργεια του φυτού στις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής οικογένειας.

Στην εφημ. Συνείδηση δεν επιθυμούμε να δημιουργήσουμε υπερβολικές προσδοκίες. Το Στέβια άλλωστε δεν είναι πανάκεια και λύσεις μαγικές δεν υπάρχουν. Σήμερα όμως υπάρχει ένας δρόμος. Και στο καθοριστικό ερώτημα που απ’ το 2006 διατυπώνουν οι «παροπλισμένοι» αγρότες μας για το τι να καλλιεργήσουν, υπάρχει πλέον η απάντηση: Stevia rebandiana!

       Πρόκειται για το φυτό εκείνο που καλλιεργείται όπως ο καπνός και διαχειρίζεται όπως η μηδική. Η προσαρμογή δηλαδή των αγροτών του νομού μας σ’ αυτά μπορεί εύκολα να γίνει, αφού ουσιαστικά το «αντικείμενο» το ξέρουν, τον δε εξοπλισμό (ξηραντήρια, φυτώρια κ.τ.λ.) τον έχουν. 
     Το Στέβια φυτεύεται όπως ο καπνός, και αναβλαστάνει μόνο του για τα πολλά επόμενα χρόνια. Το Στέβια είναι φαρμακευτικό και ενεργειακό φυτό που χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της σακχαρίνης σε φάρμακα και τρόφιμα, αλλά και ως πηγή ενέργειας. Είναι ετήσιο, κατάγεται από την Κεντρική Αμερική, δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις σε νερό και λίπασμα, προσφέρεται για μηχανική καλλιέργεια.

       Η καλλιέργεια λοιπόν της στέβιας φαίνεται να είναι οικονομικά ανταποδοτική αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται φυτάρια που έχουν παραχθεί σε δίσκους και οι περισσότερες εργασίες  να γίνονται μηχανικά μεταφύτευση, σκάλισμα-ζιζανιοκτονία, συλλογή-θερισμός, ξήρανση). 
     Τα ακατέργαστα  φύλλα της Στέβιας είναι 30-40 φορές  πιο γλυκά από τη ζάχαρη, ενώ  η καθαρή γλυκαντική ουσία που  περιέχεται σε αυτά είναι  300 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη. 
      Αλλά το μυστικό της και το μεγάλο πλεονέκτημα της είναι, ότι δεν αποδίδει ούτε μία θερμίδα στον οργανισμό του ανθρώπου και δεν παρουσιάζει ενδείξεις για ανεπιθύμητες δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. 
  
        Πατρίδα καταγωγής  της Στέβιας είναι η Παραγουάη, όπου η Στέβια είναι αυτοφυής σε άγρια κατάσταση, αλλά  καλλιεργείται και σε έκταση 15.000 στρεμμάτων. Όμως η  μεγαλύτερη παραγωγός χώρα είναι σήμερα η Κίνα, όπου η Στέβια καλλιεργείται σε έκταση 200.000στρεμμάτων. Τον Οκτώβριο του 2008, η Αυστραλία  και η Νέα Ζηλανδία χορήγησαν  τελικά και αυτές την έγκριση  χρήσης της Στέβιας στα τρόφιμα και ποτά και το ίδιο έκανε πρόσφατα και ο FAO (Οργανισμός Τροφίμων και  Γεωργίας) του ΟΗΕ.
         Στην Αιτωλοακαρνανία, όπως από ετών έχουμε αναδείξει στη Συνείδηση, έχουν γίνει μελέτες και έχουν εγκατασταθεί πειραματικοί αγροί, τόσο απ’ την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Αγρινίου, η οποία μάλιστα μετέχει στο Δ.Σ. του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για το Στέβια (Stevia Europa)και έχει συνεργαστεί με Πανεπιστήμια της χώρας και του εξωτερικού για τις απαραίτητες δοκιμές, όσο και απ’ τον πρώην Καπνικό Σταθμό Αγρινίου
     Σημειώνουμε ότι στον πειραματικό αγρό της ΕΑΣ στα Όχθια πραγματοποιήθηκαν δοκιμές σε 6 διαφορετικές ποικιλίες, έγινε δε ένα πρωτοπόρο πείραμα άρδευσης τα αποτελέσματα του οποίου διαχέονται σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη! 
      Ο πρόεδρος της ΕΑΣ κ. Θωμάς Κουτσουπιάς εκ του σύνεγγυς παρακολουθεί όλα αυτά τα χρόνια τις εξελίξεις και μετέχει στα διεθνή forum για το Στέβια, θυμίζουμε, έχει δηλώσει ότι οι Αιτ/νάνες αγρότες θα είναι οι πρώτοι στην Ελλάδα που θα καλλιεργήσουν το φυτό Στέβια. 
     Τονίζουμε ότι στη δική μας περιοχή, όπως μας πληροφορεί και ο υπεύθυνος άλλοτε του Καπνικού Σταθμού κ. Ηλίας Τζάνης, έχουν παρατηρηθεί οι υψηλότερες αποδόσεις πανελλαδικά!

      Είμαστε συνεπώς έτοιμοι να μπούμε δυναμικά στην καλλιέργεια. Το μόνο που χρειάζεται είναι πίστη στο προϊόν και στις δυνάμεις μας
     Προς τούτο απαιτείται η άμεση και δυναμική κινητοποίηση, ώστε οι παραγωγοί να «γνωρίσουν» το προϊόν, να έρθουν σε επαφή μαζί του, να κατανοήσουν τον τρόπο καλλιέργειας, ώστε να δούμε ξανά τα χέρσα χωράφια μας να πρασινίζουν. Με έμφαση όμως τονίζουμε ότι πρέπει να βιαστούμε. 
      Κι αυτό αφορά πρωτίστως το αρμόδιο υπουργείο που οφείλει σήμερα κιόλας να προχωρήσει σε ενέργειες που θα διασφαλίσουν την απορρόφηση της παραγωγής και να διευκολύνει συνεργασίες με μεγάλες εταιρείες, όπως ήδη συμβαίνει με άλλα κράτη (λ.χ. Ιταλία), που θα είναι οι μεγάλοι μας ανταγωνιστές σε ευρωπαϊκό επίπεδο. 
     Προσοχή απαιτείται όμως και σ’ ένα δεύτερο επίπεδο, αυτό για το οποίο ο κ. Κουτσουπιάς επιμένει: Στο να γίνει δηλαδή το Στέβια κτήμα των πολλών, να αφορά τους παραγωγούς και όχι κάποια ολιγοπώλια που καιροφυλακτούν…

Πηγή: Εφημερίδα «ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ»
http://www.sinidisi.gr/

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

3/12/2011.
ΟΙ ΜΑΖΩΧΤΑΔΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ …ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΟΥΛΕΥΤΑΔΕΣ!
Περίπου δύο μήνες μετά το φύτεμα, έφθανε ο καιρός που ωρίμαζε ο καπνός κι έπρεπε να μαζευτεί. Το μάζεμα έπρεπε να γίνει στην ώρα του κι αυτό το γνώριζαν πολύ καλά οι καπνάδες: «ούτε άγουρα, ούτε πολύ γινωμένα» να’ ναι τα φύλλα του. Έτσι άρχιζαν οι μαζωχτάδες να μαζεύουν με τη σειρά τα καπνόφυλλα, χέρια, χέρια όπως τα’ λεγαν.
Εκείνη την εποχή του μαζώματος, όλο το χωριό ήταν στο πόδι!
Οι μαζωχτάδες κινούσαν νύχτα νύχτα, στις τρεις η ώρα μετά τα μεσάνυχτα για τα καπνοχώραφα. Φορούσαν τα πιο παλιά ρούχα που είχαν, γιατί καταστρέφονταν από το χώμα και την κόλλα του καπνού, για να πάνε να μαζέψουν. Οι γυναίκες μεταμορφώνονταν σε γύφτισσες με τα μακριά φουστάνια, τις ποδιές ζωσμένες στη μέση, τα τσεμπέρια στο κεφάλι, τις κάλτσες τις «χουλαχού», τα παλιοπάπουτσα στα πόδια και το σακούλι με το ψωμοτύρι και το νερό στον ώμο…
Και οι άντρες με παλιά πουκάμισα και μπλούζες ξεθωριασμένες, με σακάκια στους ώμους για το κρύο, φθαρμένα παντελόνια, χοντροπάπουτσα στα πόδια και καπέλα για τον ήλιο του μεσημεριού, ήταν αγνώριστοι…

Σαν έβλεπες αυτές τις φιγούρες μέσα στα παλιόρουχα με τους πιο τρελούς συνδυασμούς σχεδίων και χρωμάτων (σαν τον Ταμτάκο της ταινίας) να γυρνάνε απ’ τα καπνοχώραφα , το γέλιο που μόλις έσκαγε αθέλητα στα χείλη, πάγωνε στη σκέψη, ότι αυτοί είναι οι άνθρωποι του μόχθου, οι ήρωες της καθημερινότητας!...
Φωνές ακούγονταν στις αυλές και στις γειτονιές όταν ξεκινούσαν για δουλειά και ο θόρυβος απ’τα συμπράγκαλα» που κουβαλούσαν μαζί τους: κοφίνια, σακούλια, τσόλια, φαναράκια…καθώς κι ο ρυθμικός ήχος από τα πέταλα των ζώων στα σοκάκια, απλωνόταν παντού.
Ήταν πίσσα σκοτάδι όταν δεν είχε φεγγάρι, γι’ αυτό έπαιρναν τα φαναράκια μαζί τους να φωτίζουν. Αν και στα σκοτεινά κι ακόμα και με κλειστά μάτια, ήξεραν οι μαζωχτάδες  να μαζεύουν τα καπνόφυλλα. Άρχιζαν από κάτω και προχωρούσαν μέχρι την κορυφή. Πρώτο, δεύτερο, τρίτο…χέρι.

Αχ αυτό το πεντάφυλλο! Ήταν «χτικιό» αυτό το φύλλο. Τα χέρια σχίζονταν από τις μπλάνες και τις πέτρες, γι’ αυτό φρόντιζαν να τα δένουν με πανιά ή να φοράνε κάλτσες παλιές αντί για γάντια! Υπήρχε κι ο φόβος μην τους τσιμπήσει κανένα φίδι, καμιά αράχνη ή κανένας σκορπιός! Δεν έλειπαν και τέτοια περιστατικά αραιά ευτυχώς…
Μάζευαν τα φύλλα στην ποδιά τους ή στην αγκαλιά τους, αν ήταν μεγάλα. Και τα άδειαζαν στα κοφίνια ή τα πόστιαζαν εδώ κι εκεί ανάμεσα στις αυλακιές όταν μαζεύονταν πολλά. Από κει οι άντρες τα μάζευαν και τα στίβαζαν με προσοχή μέσα στα μεγάλα κοφίνια, πριν τα δει ο ήλιος και τα μαράνει.
Όλοι δούλευαν γρήγορα γρήγορα σα μηχανές, για να τελειώσουν πριν βγει ο ήλιος, γιατί τότε ο καπνός μαραίνεται και τα φύλλα του δεν σπάζουν εύκολα, αλλά και οι ίδιοι αποκάμνουν από τη ζέστη.

Τέτοια εποχή ο ήλιος «βαράει κατακέφαλα» τους άκουγες να λένε. Στο μάζεμα οι γυναίκες ήταν ασυναγώνιστες! Τακ-τακ έσπαζαν τα φύλλα με τα δάχτυλά τους και προχωρούσαν, τακ-τακ με δεξιοτεχνία κι όλο τακ-τακ…για να τελειώσουν τα αυλάκια του καπνού.
Κι όταν πια είχαν γεμίσει τα κοφίνια ή τα τσόλια κι ο ήλιος τους είχε καλημερίσει για καλά, φόρτωναν στα ζώα τα κοφίνια και γύριζαν σπίτι, εξαντλημένοι από την κούραση…Πρώτα πρώτα ξεφόρτωναν τα ζώα, άφηναν στον ίσκιο τα κοφίνια κι έπαιρναν νερό και πράσινο σαπούνι για να πλύνουν πολύ καλά τα χέρια τους, που ήταν μαύρα απ’ το χώμα και την κόλλα του καπνού.
Κι ύστερα αφού έτρωγαν λίγο ψωμοτύρι ή κάνα πιάτο γάλα απ’ τη γίδα τους, στρώνονταν στο αρμάθιασμά με την ατσάλινη βελόνα. Τότε δεν υπήρχαν μηχανές. Στο αριστερό τους χέρι κρατούσαν τη βελόνα και με το δεξί έσπρωχναν ένα, ένα τα φύλλα του καπνού. Κι όταν γέμιζε η βελόνα την άδειαζαν στο σπάγγο που είχαν δέσει στο πίσω μέρος της που είχε μια τρύπα. Κι έτσι έκαναν τις αρμάθες. Όταν γέμιζε ο σπάγγος έδεναν στις δύο άκρες του τις αγκλίτσες και τις κρεμούσαν μετά στα κρεβάτια για να λιαστούν. Έπρεπε να ξεραθούν και να πάρουν ένα ωραίο χρώμα για να αρέσει στον έμπορα. Να γίνουν «λίρα», όπως έλεγαν χαρακτηριστικά.
Τα χέρια στο αρμάθιασμα μαυρίζουν πάλι κι οι μπλούζες των ανδρών κι οι ρόμπες των γυναικών στο στήθος αριστερά γίνονταν κατάμαυρες από την κόλλα του καπνού! Κι αυτό το σκύψιμο όλη μέρα να «σουφλάς» τα φύλλα στο κοτσάνι ψηλά, ένα-ένα, μέχρι ν’ αδειάσει η στοίβα ήταν πολύ κουραστικό!

Είχε βέβαια ένα μεγάλο διάλειμμα για φαγητό το μεσημέρι. Συνήθως δροσιστικό και κύριο πιάτο ήταν η ντοματοσαλάτα, με ολόφρεσκες ντομάτες και κρεμμύδια από τον κήπο. Αλλά και κολοκυθοπατάτες και γεμιστά και μπριάμ ήταν τα συνηθισμένα φαγητά της εποχής. Και το καρπούζι που το φερναν οι πλανόδιοι μανάβηδες στο χωριό και το έτρωγαν κρατώντας το με τη φλούδα για να μην πικρίζει απ’τα χέρια τους, ήταν γλυκύτατο τότε! Φυσικά σε κάποιο άλλο διάλειμμα γεύονταν το εύκολο και φθηνό γλύκισμα: το υπέροχο υποβρύχιο, τη γνωστή μας βανίλια με μπόλικο νεράκι για να δροσιστούν.

Εκτός από τις γλυκές γεύσεις, υπήρχαν κι άλλα καλά τότε: Υπήρχε αυτή η συντροφικότητα, το κουβεντολόι, τα καλαμπούρια, τα παραμύθια και τα τραγούδια! Παρόλη την κούραση και τα ξενύχτια τους, οι άνθρωποι συζητούσαν, αστειεύονταν, έλεγαν ιστορίες και ανέκδοτα με τις ώρες, εκεί στον ίσκιο κάτω από το τσαρδάκι ή στην αποθήκη αργότερα.
Ωραίες θύμησες αυτές! Γλυκές και πικρές μαζί, σαν την πίκρα του καπνού που αρμαθιάζαμε τότε και σαν την γλύκα όλης της οικογένειας που ήταν μαζεμένη ολόγυρά του…
Κι όταν τέλειωνε κάποτε η στίβα του καπνού, σηκώνονταν και πήγαιναν να δώσουν ένα χέρι βοηθείας στο γείτονα, που δεν είχε τελειώσει ακόμα. Υπήρχε βλέπετε η αλληλεγγύη τότε στα χωριά. Ο ένας βοηθούσε τον άλλο, έτσι ήταν κάποτε…
Αργά το βράδυ όταν τελείωναν πια αποκαμωμένοι, οι άνδρες έτρεχαν να περιποιηθούν τα ζώα  και οι γυναίκες να κάμουν τις δουλειές του σπιτιού: να σκουπίσουν, να συγυρίσουν τα δωμάτια, να βάλουν κάτι στην κατσαρόλα να βράσει.
Δύσκολα χρόνια. Αυτοί οι άνθρωποι δεν δούλευαν οχτάωρο, δε μετρούσαν καν τις ώρες τότε! Από νύχτα σε νύχτα στη δουλειά. Λίγες ώρες ήταν ο ύπνος τους. Κι απορούσε κανείς με τόση κούραση κι αϋπνία πως έβρισκαν τη διάθεση για κουβεντολόι και καλαμπούρια. Είναι αξιοθαύμαστη αυτή η γενιά, η γενιά των γονιών μας. Αξίζει το σεβασμό και την αγάπη μας!



Μάννα μου, βραχωρίτισσα, με το λερό φουστάνι,
Το κόκκινο, που το καμε σταχτύ σαν καταχνιά
Η μαύρη κόλλα του καπνού, φαρμακερό βοτάνι,
Όλα της τα φαρμάκωσες, μεδούλι και καρδιά…

Τ’άγια σου χέρια τ’ άπλωνες, γύρα σ’ όλα τα τόπια,
Φρουρός, προστάτης της σοδειάς, Μάνα σ’ όλα μπροστά,
Στο μάζεμα, στ’ αρμάθιασμα, στο γύρισμα στη λιάστρα
Και για βαντάκιασμα θαμπά σαν έπεφτε δροσιά.
Στο πάστρεμα, στο ζύμωμα, στο φούρνο και στη γάστρα
Χρόνια και χρόνια δούλεψη χωρίς ανάσα μια.

Μάννα μου, καπνοφύτισσα, το κλαρωτό φουστάνι,
Κατάμαυρο σου το’ βαψε, μουντό σαν καταχνιά,
Η πικρή κόλλα του καπνού. Φαρμακερό βοτάνι,
Όλα της τα φαρμάκωσες, ζήση, ψυχή, καρδιά…
                                                    Πάνος Χατζόπουλος

Μαρία Αγγέλη
Φιλόλογος




8/12/2011.
Εργασία μιας φοιτήτριας πριν 40 χρόνια. Μαγεία και σχετικές προς αυτήν δεισιδαιμονίες και συνήθειες.
............α)  Βασκανία.  Όσοι έχουνε πυκνά φρύδια και σμιχτά ματιάζουνε. Ματιάζουνε και όσοι δεν είναι καθαροί.  Όλα τα ζώα ματιάζονται.  Ο Σαββατογεννημένος δεν ματιάζεται και αυτ(ου)νού πιάνει η κατάρα του.. Τον ματιασμένο τον πονάει το κεφάλι του, κάνει μετό κι έχει ανορεξίες και ζαλάδες.  Για να μη ματιάσουμε λέμε: «φτού να μη σε ματιάσω».  Η βασκανία αποτρέπεται με το φτύσιμο με το φυλαχτό.  Βάζουμε σκόρδο σε κάτι που υπάρχει φόβος να ματιαστεί.  Επίσης προληπτικά είναι  εκτός από το σκόρδο, το κρεμμύδι, το λιβάνι, το τομάρι από φίδι(φιδόντυμα).
Τον ματιασμένο όσες ξέρουνε τον ξεματιάζουνε, άλλες με 3 σταγόνες λάδι στο νερό (άμα χαθεί το λάδι είναι ματιασμένος), άλλες με χοντρό αλάτι στο νερό (άμα τα κομμάτια του αλατιού καθώς πέφτουνε στον πάτο του ποτηριού αφήνουνε μεγάλες φουσκάλες είναι ματιασμένος),άλλες με κάρβουνα στο νερό.  Επίσης τον ματιασμένο τον ξορκάνε με κάπνισμα από σταυρολέλουδα.(Σταυροπροσκυνήσεως).

β) Ανεμοστρόβιλος.  Όταν γίνεται ανεμοστρόβιλος πιστεύουμε πώς σ’ αυτό το σημείο υπάρχουν αερικά.  Ακούγονται δε και κρότοι.  Αν ο άνθρωπος τύχει να περάσει την ώρα που γίνεται ανεμοστρόβιλος μπορεί να πάθει κακό.
γ) Απαλλαγή εξ επιδημιών και άλλων ασθενειών.  Μαγικαί  ενέργειαι.
Για να μη μπαίνει αρρώστεια στο χωριό μαζεύουνε κερί, το λιώνουν και περνάνε μέσα το νήμα και μ’ αυτό ζώνουνε την εκκλησία δύο και τρείς γύρους.  Αυτό συνήθως γίνεται στη μνήμη του Αγίου της εκκλησίας.  Επίσης τοποθετούν σε τέσσερα σημεία του χωριού σε σχήμα σταυρού 1) δυό δαμάλια μ’ ασημένια αλέτρια,  2) καρφώνουν λάμια,  3) θαβουνε  ένα δοχείο με αγιασμό και 4) θάβουνε ένα σταυρό.
            Τον άρρωστο από τη λούγκα του τον πηγαίνουνε σε σταυροδρόμι και κείνος που ξέρει τον ξορκάει με τρία λιθαράκια.  Λέει δε ξορκώντας με κάθε λιθαράκι: «Απόψε αστέρια, απόψε λούγκα, αύριο ούτε αστέρια ούτε λούγκα».
Όποιος έχει τον στυλίτη(αρρώστεια) κάθεται έξ(ω) απ’ την πόρτα, ακουμπισμένος στο κασόξυλο.  Κι ένας άλλος μ’ ένα τσεκούρι χτυπάει (κάνει κοψιές) το πορτόξυλο (αυτός κάθεται μέσα απ’ την πόρτα)  3 φορές και λέει: «κόβω – κόβω τον στυλίτη, τον μυλίτη, τον συνάδελφο του χάρου».
            Άμα ένας είναι άρρωστος και πιστεύουνε ότι με τη βοήθεια του Θεού θα γίνει καλά, τον φέρνουνε οποιαδήποτε μέρα στην εκκλησία και τον ξενυχτάνε 3 βράδυα.  Κάνουνε και λειτουργία στην εκκλησία υαυτά τα τρία βράδυα κι ο παπάς τον διαβάζει κιόλας.  Είναι καλό να περνάμε κάτου απ’ τον επιτάφιο για υγεία και μακροζωία.
            Άλλαι μαγικαί ενέργειαι:  Μαννόγαλα.  Το μαννόγαλα είναι μίγμα από δυό γάλατα της μάννας και της κόρης άμα γεννήσουν συγχρόνως.  Το χρησιμοποιούνε το μαννόγαλο για μαγικές ενέργειες π.χ.  Στάζουνε στο φαϊ κάποιου μαννόγαλα κι αυτός ο κάποιος αμέσως παίρνει γυναίκα του μια κοπέλλα που πρώτα δεν τνήθελε (την ήθελε).  Άμα θέλουμε να φύγει κάποιος απ’ το σπίτι και μας κούρασε του ρίχνουμε αλάτι κι αμέσως αυτός φεύγει.
            Μερικοί έχουνε το κοκκαλάκι της νυχτερίδας (φυλαχτό) και δεν αρρωσταίνουνε και έχουνε κι’ άλλα καλά.  Τη νυχτερίδα τη σφάζουνε με τη βέρα ή με άλλο δαχτυλίδι.  Τη λειτουργούνε 40 μέρες στην εκκλησία.  Μετά τη θάβουνε κοντά σε μνήμα και την αφήνουνε και τρείς μέρες.  Μετά την παίρνουνε και τη κάνουνε φυλαχτό.  Όποιος έχει πάνου του νυχτερίδα εκτός από τ’άλλα καλά πούχει απαλλάσεται πάντοτε απ’ τα δικαστήρια πούναι κατηγορούμενος.
            Ακόμα μερικοί πιάνουν μια νυχτερίδα, την καίνε και τη κάνουνε χαλβά και τον χαλβά αυτόν πούχει μέσα νυχτερίδα τον στέλνουνε σ’ ένα νέο και τότε αυτός τρελαίνεται για την κοπέλα που το έστειλε.
            Διάφοροι άλλαι ενέργειαι.  Την πρωτοχρονιά πετάνε στη στέγη μια κστούνα(μποτσίκι) και παίρνουνε απ’ ένα ποτηράκι κρασί και βγαίνουνε στην πόρτα και κυττάνε τα βουνά για ν’ ασπρίσουν σαν τα βουνά.
Τη Μεγάλη Πέμπτη κάνουμε κουλούρι και το κρεμάμε στο τοίχο μέχρι την Πρωτομαγιά και τότε το ρίζχνουμε στο πηγάδι και μουσκεύει και μετά το βγάζουμε και το τρώμε και το κουλούρι δεν χαλάει, άμα όμως δεν το ρίξουμε στο πηγάδι χαλάει (έτσι πιστεύουμε).  Την Μεγάλη Πέμπτη επίσης κάνουμε λειτουργάκια τόσα, όσους άντρες έχουμε στο σπίτι μας και βάζουμε και τέσσερα στις τέσσερες γωνιές του κασονιού με το στάρι ή το αλέυρι.  Αυτό είναι καλό, έτσι το ξετάζουμε και το κάνουμε.
Την πρωτομαγιά μερικοί κυνηγάνε οχιά κι άμα βρούνε τη σφάζουνε με χρυσό δαχτυλίδι, τη λειτουργούνε σαράντα μέρες και τη κάνουνε πεγί(φυλαχτό).
δ)  Λιτανείαι εις περιπτώσεις ανομβρίας.
Σε περιπτώσεις ανομβρίας κάνουμε λιτανεία.  Επίσης λιτανεία κάνουμε για ν’ αποτρέψουμε διάφορες καταστροφές, ιδίως καιρικές.  Αλλ’ όμως στη λιτανεία περιφέρουμε λείψανα Αγίου τα οποία φέρνουμε από κάποιο κοντινό μοναστήρι.
ε)  Δεισιδαίμονες δοξασίαι σχετικαί προς διαφόρους ενεργείας και απαγορεύσεις.
Δεν δίνουμε φωτιά τη νύχτα, ούτε αυγό, ούτε προζύμι, ούτε αλάτι και ξύδι γιατί το θεωρούμε κακό για το σπίτι μας.  Το προζύμι το ξαναενώνουμε του Σταυρού.  Βάζουμε βασιλικό από το σταυρό κι έτσι το ζυμάρι πούχουμε γίνεται προζύμι.  Όταν κάποιος φεύγει απ’ το σπίτι μας και πάει ταξίδι, δεν σαρώνουμε.  Αν το σπίτι έχει δυό πόρτες πρέπει ο επισκεπτης να βγεί απ’ τη πόρτα που μπήκε γιατί διαφορετικά κάτι θα συμβεί άσκημο  π.χ. θα χαλάσ(ου)νε τα συμπεθεριά που κάνουμε στην κοπέλα του σπιτιού.  Δεν κάνει να κρατάει κανείς (να στηρίζεται) τα δυό ποτρόξυλα της πόρτας με τα δυό του τα χέρια.  Κανείς όταν λούζεται πρέπει να βάλει ή 3 φορές σαπούνι ή 5 φορές δηλαδή πρέπει να λούζεται φορές τόσες που αντιστοιχούν με περιττό αριθμό.
Την ημέρα που αρχίζουμε  να δίνουμε τα καπνά δεν κάνει να δίνουμε τίποτε έξ(ω) απ’ το σπίτι.
Γ΄ Μαντική.  Μαντείαι γενικά.
Μαντείαι.  Όταν περάσουν πολλά κοράκια κάποιος θα πεθάνει.  Άμα λαλίσει η κότα τη νύχτα είναι κακό.  Η κουκουβάγια όταν σταθεί κοντά στο σπίτι κι αρχίσει να σκούζει κάποιος θα πεθάνει.  Όταν στρώνονται στην αυλή τα σπουργίτια θα βρέξει και μάλιστα θα βρέξει πολύ άσκημα, θα κάμει θεομηνία.  Οι γερανοί άμα πετάνε σ’ ευθεία γραμμή σημαίνει ότι θάχουμε καλή χρονιά, άμα πετάνε ακατάστατα και ανακατεμένοι θάχουμε κακοχρονιά.  Άμα λαλήσει ο κόκκορας την ημέρα και μάλιστα άμα λαλάει συνέχεια θ’ αλλάξει ο καιρός.
Ονειρομαντεία και προβλέψεις.
Άμα δεις στον ύπνο σου σκύλο είναι εχθρός.   Το φίδι είναι φίλος.  Τα μύγδαλα και τα κουφέτα είναι λόγια.  Το κόκκινο και το ντουφέκι είναι χαμπάρι.  Το καθαρό νερό είναι καλό και το ακαθάριστο κακό.  Τ’ άσπρα πανιά και η ομπρέλα είναι συμπεθεριό.  Η εκκλησία στενοχώρια.  Άμα είσαι καβάλα στ’ άλογο είναι καλό.  Τα χρήματα και ο χρυσός στενοχώρια.  Τα χαρτονομίσματα πρόσωπο.  Όταν σπαράξει το μάτι σου (όποιο νάναι) κάποιον θα δείς.  Όταν βουϊζει το δεξί αυτί είναι καλό, κι όταν βουίζει το ζερβό κακό.  Όταν σε τρώει η δεξιά παλάμη είναι χαιρέτισμα, κι όταν η αριστερή θα πάρεις λεφτά.  Όταν σε τρώει η μύτη σου θα πάρεις στενοχώρια.  Όταν σε τρώει η πατούσα είναι δρόμος.
Όταν σπάει ο καφθρέφτης είναι θάνατος.  Άμα ο νεκρός χαμογελάει θα πάρει κι άλλον κοντά του.  Όταν πέσει κάτι απ’ το φέρετρο, θα πεθάνει κάποιος μέσα απ’ το σπίτι.
            Το συκώτι του ζώου αν είναι στρογγυλό θα γεννηθεί κορίτσι κι αν είναι μακρουτσουλό θα γεννηθεί πδί(αγόρι).
            Το ψητό νεφρό άμα κλείσει θα γεννηθεί αγόρι κι άμα μείνει ανοιχτό θα γεννηθεί κορίτσι.  Η δεξιά πλάτη τ’ αρνιού άμα έχει σημάδι ανοικτό λένε πώς είναι μνήμα.  Αν είναι στραβή δεν θα πάν’ οι δουλειές καλά.  Αν έχει αίμα θα γίνει πόλεμος.  Κι όλα αυτά πιάνονται για σένα αν κοιμήθηκε τ’ αρνί στο σπίτι σου, από τότε που γεννήθηκε αλλιώς γι’ αυτόν που το πούλησε.
Άμα έχει η πυροστιά σπίθες είναι χρήματα.  Μαδώντας τη μαργαρίτα βρίσκουνε αν θα παντρευτούνε ή όχι.................
Η εργασια της φοιτήτριας συντάχτηκε απο μαρτυρίες χωριανών


6/12/2012
ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟΝ ΟΔΙΚΟ ΑΞΟΝΑ ΑΚΤΙΟ ΑΜΒΡΑΚΙΑ

 
      Το μεγαλύτερο έργο οδοποιίας στη χώρα μας που κατασκευάζεται αυτήν την περίοδο  είναι  ο οδικός άξονας Ακτίου – Αμβρακίας, στην Αιτωλ/νία. 
   Γνωρίστε το έργο και τα οφέλη που θα επιφέρει στην περιοχή....

        Το έργο ξεκινά μετά την υποθαλάσσια σήραγγα από την πλευρά του Ακτίου και περνώντας από τη Βόνιτσα και νότια του ορεινού όγκου της περιοχής καταλήγει  νότια της Αμφιλοχίας «απελευθερώνοντας» την πόλη από τα οχήματα.
       Ο αρχικός χρόνος περαίωσης είναι για τον Μάρτιο του 2013 και τα πρώτα δείγματα στους 18 μήνες εργασιών είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Είναι λοιπόν πολύ πιθανό να μην έχουμε-σημαντικές τουλάχιστον- καθυστερήσεις και το σπουδαίο οδικό έργο για τη Δυτική Ελλάδα σε δύο χρόνια να είναι έτοιμο.
      Οι ρυθμοί του έργου είναι πολύ έντονοι καθώς σε ολόκληρο το τμήμα του  είναι εγκατεστημένα μηχανήματα  διάνοιξης και κατασκευής.
        Η απευθείας ένωση «κατά κυριολεξία» της Ιόνιας οδού στο ύψος της Στάνου με την Πρέβεζα και την Λευκάδα  μέσω του κόμβου της Βόνιτσας δίνει μια νέα διάσταση στην απόσταση Αγρινίου Λευκάδας και Πρέβεζας  μειώνοντας κατά πολύ την χρονοαποσταση  τους.
       Αυτή η εξέλιξη  ανοίγει όχι μόνο δρόμους οδοποιίας αλλά και δρόμους ανάπτυξης εμπορίου, τουρισμού, κατασκευών αλλά και μιας σημαντικής δύναμης  για την περίφημη εξωστρέφεια του νομού μας.
    Σε μια περίοδο που όλα τα μεγάλα αναπτυξιακά προγράμματα οδοποιίας στην δυτική Ελλάδα βρίσκονται στο τέλμα  και ο νομός μας παραμένει με  διαρκές  έλλειμμα σύγχρονου οδικού δικτύου, σιδηροδρομικής σύνδεσης και άλλων βασικών υποδομών αυτή η σύγχρονη οδοποιία έρχεται να δώσει μια δίοδο ανάπτυξης στην ευρύτερη περιοχή.

       Ο οδικός άξονας μήκους 48,50 χιλιομέτρων και συνολικού προϋπολογισμού 338,2 εκατομμυρίων ευρώ θα κατασκευάζεται  με σύγχρονες προδιαγραφές και έχει δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και αμφίπλευρο διαχωριστικό στηθαίο New Jersey. 
    Για το έργο υπάρχουν 3 ταυτόχρονες εργολαβίες και τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του είναι επτά ανισόπεδοι κόμβοι, είκοσι έξι κάτω διαβάσεις, τέσσερις άνω διαβάσεις, τρεις κοιλαδογέφυρες και επτά γέφυρες ρεμάτων.
    Μια σειρά από παραμέτρους σιγά σιγά και σταδιακά θα μπουν στην ζωή μας με έναν άλλον ρυθμό πιο σύγχρονο και  ποιοτικό όπως : 
•    η κινητικότητα και η ευκολία πρόσβασης στις περιφέρειες, στα αστικά κέντρα, σε αγορές και υπηρεσίες,
•    το επίπεδο ανάπτυξης, ο βαθμός συνοχής, η ανταγωνιστικότητα και οι ενδοπεριφερειακές ανισότητες,
•    η οικιστική ανάπτυξη, οι χωροταξικές μεταβολές και η δικτύωση των αστικών κέντρων,
•    η ανάπτυξη του συστήματος μεταφορών, της συγκοινωνιακής υποδομής και η λειτουργία του οδικού δικτύου, 
•    η προστασία και ανάδειξη του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος
•    Η ύπαρξη μιας   τέτοιας κλίμακας έργου  επιφέρει  σιγά σιγά μια αλλαγή σε κρίσιμους  τομείς  ανάπτυξης  οι όποιοι αποκτούν μέγεθος  και μια συνεχή αναβάθμιση του μεγέθους αυτού  κατά την διάρκεια του χρόνου:

 
Θέση Δρυμός - έργο κάτω διάβαση
•   Ωφελούμενος πληθυσμός
Ο τομέας αυτός  προσδιορίζει τον πληθυσμό που δυνητικά ωφελείται από τον άξονα. 

Ο ωφελούμενος πληθυσμός  είναι με απλούς όρους   ο πληθυσμός  ο όποιος αποκτά  μια προσπέλαση προς τα αστικά κέντρα  με δυνατότητα καθημερινών μετακινήσεων και επομένως μια  χωρολειτουργική  ενότητα η ένωση η όποια με την σειρά της φέρνει εξωστρέφεια και ανάπτυξη
•   Μεταβολή άξιας γης και παρόδιων οικοπέδων
Η σκοπιμότητα υπολογισμού του δείκτη έγκειται στη διερεύνηση των επιδράσεων λειτουργιάς του οδικού άξονα στις άξιες γης και εκτίμηση της συσχέτισης της άξιας της γης με λειτουργικά χαρακτηριστικά της οδού Επί παραδείγματι  η περιοχές σε ανισόπεδους κόμβους (εισόδου εξόδου στον άξονα ) αποκτούν αμέσως συγκριτικά πλεονεκτήματα
•    Μεγέθους αγοράς 
Η βελτίωση των μεταφορικών υποδομών έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της  κινητικότητας των συντελεστών παραγωγής  και τη βελτίωση της προσπελασιμότητας των αγορών .θα έχει πολύ ενδιαφέρων τα επόμενα χρόνια να δούμε την συμπεριφορά της κοινωνίας στην ζώνη επιρροής όσον αφορά την έναρξη επιχειρήσεων και επενδύσεων 
•    Προσπελάσιμοι τόποι τουριστικού ενδιαφέροντος 
Εδώ μιλάμε για το μεγάλο διακύβευμα όσον αφορά τους γειτονικούς από εμάς νομούς της Λευκάδας και της Πρέβεζας  οι όποιοι είναι στην ζώνη επιρροής του έργου αυτού η χρονοαπόσταση και η αίσθηση της αναβάθμισης μιας περιοχής  μέσω της σύγχρονης οδοποιίας δημιουργεί συνιστώσες ο οποίες οδηγούν στην τουριστική ανάπτυξη περιοχών γύρω από την οδοποιία
•    Συνοχή αποκοπή οικισμών 
Στην  περίπτωση του άξονα Αμβρακία Ακτίο  το μειονέκτημα η και πρόβλημα  της αποκοπής στα δυο ενός οικισμού με ότι προβλήματα αυτό επιφέρει (χωροταξικά –κοινωνικά-τουριστικά-ασφάλειας) δεν υφίσταται καθώς δεν υπάρχει τέτοια εισβολή(παράδειγμα κεφαλόβρυσο Μεσολογγίου) σε περιβάλλον.

Πηγή: agriniopress.gr
xiromeronews
H κρίση της πολιτικής ανάγκασε τελικά τις αγορές να εγκαταλείψουν τη σκιώδη εξουσία τους και να εγκατασταθούν αυτοπροσώπως στο θρόνο: για πρώτη φορά παγκοσμίως στην Ελλάδα, διαπράττοντας το τέλειο πολιτικό έγκλημα
Όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους μέσα σε δύο μόνο έτη, η απόγνωση ριζώνει τόσο βαθιά, ώστε καμία κουλτούρα δεν μπορεί να την απορροφήσει εύκολα. Οι απολύσεις συνεχίζονται μετά τις ιδιωτικοποιήσεις, επειδή οι ξένοι, οι νέοι ιδιοκτήτες της χώρας δηλαδή, απαιτούν οι επενδύσεις τους να αποφέρουν ακόμη μεγαλύτερα κέρδη – αλλά και οι αυτοκτονίες συνεχίζονται, ενώ η χώρα παραμένει στον ορό (δόση), χωρίς ποτέ να μπορέσει να ξεχρεωθεί, καταλήγοντας έρμαιο των τοκογλύφων-δανειστών της.
Αυτή είναι η ιστορία των πολιτικών, τις οποίες το ΔΝΤ αποκαλεί «προγράμματα ή μνημόνια σταθεροποίησης» – αντιμετωπίζοντας τις χώρες σαν να είναι πλοία, τα οποία «παραδέρνουν» στους ωκεανούς των αγορών. Τελικά, σταθεροποιούνται, όμως η νέα ισορροπία του τρόμου επιτυγχάνεται με το ρίξιμο στη θάλασσα εκατομμυρίων ανθρώπων – απλών εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, ιδιωτικών υπαλλήλων, ιδιοκτητών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, φτωχών αγροτών και μαχητικών συνδικαλιστών.
Το βρώμικο μυστικό της σταθεροποίησης είναι το ότι, ένας μεγάλος αριθμός του πληθυσμού δεν ανεβαίνει ξανά στο πλοίο– ότι πολλοί άνθρωποι δηλαδή καταλήγουν να είναι οι απόκληροι της κοινωνίας, στους οποίους δεν ανήκει ούτε το παρελθόν, ούτε το μέλλον”.  
astronafpaktosnews


Νίκος Ράππος: Έκθεση για την 28 Οκτωβρίου 1940 στην Κατούνα



H καλύτερη πρόταση για κάθε Ξηρομερίτη ήταν η 3ήμερη έκθεση «Μνήμες του ’40 – Φωτογραφικό υλικό» του λαογράφου Νίκου Ράππου, στο κτίριο του π. Δημαρχείου Μεδεώνος στην Κατούνα...
Οι Έλληνες έγραψαν ιστορία στα αλβανικά βουνά. Αυτήν την μεγάλη ιστορία ενός μικρού αριθμητικά λαού ενάντια σε μια αυτοκρατορία, έχει καταγράψει με ιστορικές φωτογραφίες και εφημερίδες ο Νίκος Ράππος.
Στο χώρο της έκθεσης μπορούσε ο επισκέπτης να απολαύσει ιστορικές φωτογραφίες, εφημερίδες και γελοιογραφίες της εποχής, από το μέτωπο και παλιά αντικείμενα όπως ένα φωνογράφο που έπαιζε τραγούδια της τραγουδίστριας του Έπους Σοφία Βέμπο.
Την έκθεση την επισκεφθήκανε σχολεία της περιοχής καθώς και οι αντιπρόσωποι και δήμαρχοι με επικεφαλής τον Δήμαρχο Νίκο Σολδάτο, των Αδερφοποιημένων με το Δήμο Ακτίου - Βόνιτσας Δήμων Etoile sur Rhône (Γαλλία) και Viggiano (Ιταλία) το απόγευμα της εθνικής επετείου.
Να τονίσουμε ότι την έκθεση του Κωνωπινιώτη λαογράφου Νίκου Ράππου θα πρέπει να τεθεί υπό την αιγίδα του Δήμου Ακτίου-Βόνιτσας και να παρουσιαστεί σε όλα τα σχολεία του Δήμου ειδικά σε δύσκολους καιρούς, θυμίζοντας ότι η τέχνη υπάρχει για τον λαό και να δημιουργεί εθνική συνείδηση.



Πηγή: Xiromeronews


Αίσθηση προκαλεί στον Τοπικό Τύπο το «λουκέτο» της εφημερίδας Παναιτωλική. Η ιστορική εφημερίδα του Αγρινίου, που ίδρυσε ο Γρηγόρης Σταυρόπουλος, μετά από πορεία 43 ετών εκτύπωσε το τελευταίο φύλλο της που θα κυκλοφορήσει αύριο Πέμπτη και πλέον αναστέλλει την έκδοσή της.
Η εξέλιξη επιβεβαιώνει το ζοφερό περιβάλλον που αντιμετωπίζει και ο τοπικός Τύπος του Αγρινίου ως απόρροια και της οικονομικής κρίσης (και όχι μόνο) . Η δυσχερής οικονομική κατάσταση μάλιστα για τον τοπικό Τύπο επιβαρύνθηκε με την πρόσφατη κατάργηση της ταχυδρομικής ατέλειας  την ώρα που η Πολιτεία δεν ανταποκρίθηκε στις δεσμεύσεις και στους νόμους που η ίδια επέβαλλε για τα περιφερειακά μέσα ενημέρωσης.
Η απόφαση της Παναιτωλικής εξηγείται στο τελευταίο φύλλο της με την ακόλουθη επιστολή του εκδότη της Βασίλη Μπενέκου :

Το ταξίδι της ενημέρωσης σταματάει εδώ…
Μετά από ένα ταξίδι διαρκούς ενημέρωσης 43 χρόνων, έφτασε η ώρα να πάρουμε την πιο δύσκολη απόφαση στα τόσα χρόνια εκδοτικής και δημοσιογραφικής προσφοράς στον τοπικό Τύπο. Να αναστείλουμε την έκδοση της αρχαιότερης εφημερίδας της Αιτωλοακαρνανίας. Η ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΗ, που οραματίστηκε και υλοποίησε ο ιδρυτής της, Γρηγόρης Σταυρόπουλος, αναγκάζεται να ρίξει «τίτλους τέλους».
Οι λόγοι αυτής της απόφασης είναι οικονομικοί. Κι αναγκαζόμαστε να προβούμε σε αυτή την ενέργεια, όχι γιατί χρωστάμε, αλλά γιατί μας… χρωστάνε! Σε καιρούς βαθειάς οικονομικής κρίσης του Τύπου και των ΜΜΕ, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε την έκδοση μιας εφημερίδας που πάντα είχε την πλήρη οικονομική και δημοσιογραφική της ανεξαρτησία, που ποτέ δεν υπήρξε υποχείριο οικονομικών ή πολιτικών συμφερόντων.
Έως και την τελευταία στιγμή αυτού του εκδοτικού ταξιδιού, διασφαλίσαμε στο ακέραιο την ικανοποίηση των οικονομικών υποχρεώσεών μας απέναντι στο κράτος, στους εργαζόμενους αλλά και σε τρίτους. Κάτι που δεν φρόντισε να κάνει το ίδιο το κράτος. Οι οφειλέτες μας είναι Δήμοι (νυν και πρώην που συγχωνεύτηκαν), η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση (πρώην), Δημόσιες υπηρεσίες, υπουργεία, διαφημιστικές εταιρείες κ.α.
Όλοι αυτοί οι φορείς, βάσει νόμου, υποχρεούνται σε δημοσιεύσεις προκηρύξεων και ανακοινώσεων. Δεν υποχρεούνται όμως στην έγκαιρη εξόφληση των τιμολογίων τους. Η εφημερίδα όμως, υποχρεούται να καταβάλει εγκαίρως των ΦΠΑ και τον αναλογούντα φόρο από μη εισπραχθέντα τιμολόγια. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι η εξόφληση του 80% των τιμολογίων των παραπάνω υπηρεσιών γίνεται μετά την παρέλευση ενός έως και πέντε ετών.
Όσο για τις διαφημιστικές εταιρείες, άλλες έκλεισαν χωρίς να εξοφλήσουν τα τιμολόγια των καταχωρήσεών τους και όσες ακόμη λειτουργούν, έχουν κάνει στάση πληρωμών επικαλούμενες την κρίση.
Μέσα λοιπόν σε αυτή την οικονομική αβεβαιότητα, η ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΗ, με μηδενικές οφειλές σε οποιονδήποτε, αλλά μη αντέχοντας άλλο την προεξόφληση του ΦΠΑ και του φόρου από ανείσπρακτα τιμολόγια, επέλεξε τον έντιμο δρόμο της αποχώρησης από την εκδοτική σκηνή.
Βέβαια θα μπορούσαμε και εμείς, όπως πολλές άλλες μικρές και μεγάλες εφημερίδες , τηλεοπτικοί σταθμοί, ραδιόφωνα κ.α. να μην αποδίδουμε τον ΦΠΑ και τον φόρο, να μην πληρώνουμε τα ασφαλιστικά ταμεία και να καλυπτόμαστε περιστασιακά με τις λεγόμενες «ρυθμίσεις». Ακόμη, θα μπορούσαμε να αφήσουμε απλήρωτους τους εργαζόμενους για μήνες, με τη δικαιολογία της κρίσης. Δεν επιλέγουμε αυτό τον δρόμο όμως, γιατί ποτέ δεν συμπεριληφθήκαμε σε οποιαδήποτε «μαύρη λίστα», ούτε θα το κάνουμε τώρα.
Η έντυπη « ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΗ» ευχαριστεί όλους τους συνεργάτες της για την άψογη συνεργασία χρόνων, καθώς και τους αναγνώστες της για την υποστήριξή τους. Η αναστολή της έντυπης έκδοσης δε σημαίνει όμως και κατάθεση όπλων. Έχουμε ακόμη πολλά από αυτά στην φαρέτρα μας.
Κάποιοι λένε ότι όσο ο έντυπος Τύπος συρρικνώνεται, μαζί του συρρικνώνεται και η δημοκρατία. Εμείς δεν θα το επιτρέψουμε αυτό. Θα συνεχίσουμε αυτό το ταξίδι με άλλο μέσο, μέσα από την ηλεκτρονική «ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΗ» στη διεύθυνση www.panaitoliki.gr.
Εις το επανιδείν…
Ο ΕΚΔΟΤΗΣ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΠΕΝΕΚΟΣ
agrinionews gr

Η Ηρωική Μάχη του Προφήτη Ηλία Αετού και η “μάχη των επιγόνων”…







Η νικηφόρα μάχη των προγόνων μας τον Αύγουστο του 1822 στην θέση “Πηγάδια” στον  Προφήτη Ηλία Αετού εντέχνως και δολιοπλόκως  αποσιωπήθηκε  ως προς το εύρος και τη δυναμική της, γιατί  εξυπηρετούσε σκοπιμότητες της νομενκλατούρας εκείνης της εποχής....
Παρέμεινε άγνωστο γεγονός ακόμα και σε μας τους “ντόπιους” της τωρινής γενιάς,  ώσπου, το 1982 ο Σύνδεσμος Ξηρομεριτών Αθήνας, η κατά κάποιο τρόπο μήτρα της σημερινής Ο.Π.ΣΥ.Ξ, θέλοντας να αναδείξει την σπουδαία αυτή μάχη έστησε  μνημείο μνήμης, επιλέγοντας το υψωματάκι  που βρίσκεται στη διασταύρωση του επαρχιακού δρόμου Κατούνας-Αετού με τον Αγιο Νικόλαο,  ώστε να είναι εμφανές από τους διερχομένους και να θυμίζει  την επική της διάσταση.
       Τα χρόνια πέρασαν και η λήθη άπλωσε και πάλι το πέπλο της σκεπάζοντας βάναυσα τις μνήμες που ήθελαν να αναδευτούν, και την τοπική κοινωνία να συνεχίζει ράθυμα στο ίδιο μοτίβο, ώσπου τον Σεπτέμβριο του 2007,  σε  Συμβούλιο  μελών της Ομοσπονδίας μας, το θέμα ήλθε και πάλι στην επικαιρότητα από τον τότε Πρόεδρο του Συλλόγου Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου Θεόδωρο Χολή, εις επήκοο του νυν Προέδρου της Ομοσπονδίας κ. Τάκη Στεργίου, του απερχομένου Προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου Αετινών Αθήνας κ. Χρήστου Ντέμου, του Προέδρου του Συλλόγου Αγραμπελιωτών Αθήνας κ. Γιώργου Τσέλιου κλπ μελών Συλλόγου της Ομοσπονδίας, ο  οποίος πρότεινε ζητώντας από τον Πρόεδρο της Ο.Π.ΣΥ.Ξ να αναληφθούν πρωτοβουλίες εκ μέρους της Ομοσπονδίας, ώστε να αναδειχθεί η  μεγάλη αυτή μάχη, προτείνοντας εκτός των εκδηλώσεων να γίνει και Ημερίδα όπου επιφανείς ιστορικοί κλπ  θα αναδείξουν με τεκμηριωμένα στοιχεία το εύρος της νικηφόρας Μάχης.
      Έκτοτε δειλά – δειλά, εν μέρει αποσπασματικά άρχισε να διαφαίνεται αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος από τους Πολιτιστικούς Συλλόγους του πάλαι ποτέ Δήμου Μεδεώνος: Αετού Κατούνας, Κωνωπίνας και Τρύφου που κατάφεραν από κοινού να υψώσουν ανάχωμα στην λήθη και να θεμελιώσουν την απαρχή εκδηλώσεων δίνοντας υπόσταση που αρμόζει στην ένδοξη μάχη, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον των Ξηρομεριτών.
      Παρά τα όποια λάθη τους, την απαξίωση που αντιμετώπισαν από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή και την υπονόμευση “ετεροκλήτων συμμαχιών”, οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι του πάλαι ποτέ Δήμου Μεδεώνος κατάφεραν αναμφίβολα να την καταστήσουν κομβικό πολιτιστικό γεγονός στην  ευρύτερη περιοχή μας και όχι μόνο!
Κάποιοι,…αγωνιούντες,  φοβούμενοι μήπως  ξεστρατίσει η Ιστορία και “φύγει η  μάχη από το Αετό”, ήθελαν εξαρχής να απομονωθούν στη λογική: “Η Mάχη μας ανήκει” και έβλεπαν καχύποπτα  την κοινή δραστηριότητα των Συλλόγων και επιθυμούσαν διακαώς εξαρχής να εκδιώξουν εκτός συνόρων τους “μη γηγενείς” από αυτούς.

     Απέκτησαν… παραδόξως και συμμάχους  “ανομοιογενών δογμάτων” και “αλλότριων σκοπιμοτήτων” προθύμους να βοηθήσουν, ενισχύοντας την παραπάνω συλλογιστική.
        Ήθελαν  δε, προσκομίσει στον κ. Δήμαρχο προς τούτο, χωροταξικά και  ιστορικά στοιχεία αδιάσειστα, που να πιστοποιούν του λόγου το αληθές, διατείνοντας παράλληλα  μετ’ επιτάσεως την επιθυμία και την  προθυμία  να αναλάβουν οι ίδιοι τη διοργάνωση της εκδήλωσης της Μάχης - γιατί είναι δική τους – προβάλλοντας όμως σθεναρό  βέτο, που είχε να κάνει με την εξοστράκιση των «μη γηγενών» Πολιτιστικών Συλλόγων (δηλ. των  Συλλόγων Κωνωπίνας, Κατούνας και της Τρύφου) .
          Οι “παρικούντες όμως την Ιερουσαλήμ” γνωρίζουν από πρώτο χέρι τους  σύνθετους λόγους που δηλητηριάσαν το κλίμα και είχαν να κάνουν με τις Δημοτικές εκλογές και τις υποψηφιότητες σ’ αυτές, τις αντιπαραθέσεις που υπόβοσκαν, την επιλογή του τόπου της εκδήλωσης κατά τον περσινό εορτασμό και την υπέρμετρη και ανεξήγητη εμμονή ορισμένων να περιχαρακώσουν την εκδήλωση.

       Ο Σύλλογος Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου, τον Οκτώβριο του 2010  και πριν τις Δημοτικές εκλογές, έστειλε ανοικτή επιστολή  σ’ όλους τους υποψηφίους Δημάρχους Ακτίου – Βόνιτσας  και μεταξύ άλλων επεσήμανε ότι, ο εκλεγείς Δήμαρχος Ακτίου-Βόνιτσας, θα πρέπει να ηγηθεί πρωτοβουλιών ώστε  να  καθιερωθεί η 9η Αυγούστου, ως ημέρα επετείου εθνικής μνήμης, όχι μόνο για τους Ξηρομερίτες αλλά για όλους τους Έλληνες, ως ελάχιστο φόρο τιμής στους πεσόντες προγόνους μας, που θυσιάστηκαν υπερ βωμών και εστιών”, στην ένδοξη και νικηφόρα Μάχη του Προφήτη Ηλία Αετού που έγινε στις 9-8-1822.   Εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ της Κωνωπίνας” – Φύλλο 61
           Ο κ. Δήμαρχος, αν και είχε εικόνα της επικρατούσας κατάστασης  και γνώριζε τα διαμειφθέντα ευτράπελα κατά τον εορτασμό της περυσινής χρονιάς, που δεν έχουν χώρο αναφοράς σ’ αυτό εδώ το έντυπο, γιατί ουδόλως βοηθάει το αυτονόητο και ποθούμενο, αντιμετώπισε το ζήτημα εντελώς ανάλαφρα εξουσιοδοτώντας  εν λευκώ» τον Πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας του Αετού να χειριστεί το θέμα…, ενώ ήξερε εκ προοιμίου τις προθέσεις του.
          Είναι άξιο απορίας ότι,  δεν  μπήκε καν στον κόπο, να συγκαλέσει  όλους τους εμπλεκομένους (Συλλόγους – τοπικούς φορείς) για να συζητήσουν όλοι μαζί, πως μπορεί να διευθετηθούν οι όποιες διαφορετικές απόψεις και να πορευτούνε ενωμένοι, υπό την σκέπη του Δήμου μας.
        Και έτσι δυστυχώς ως φαίνεται, μη βλέποντας ως χρήσιμη την παρουσία των Πολιτιστικών Συλλόγων επικύρωσε «νομότυπα», την ειλημμένη απόφαση του  Προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Αετού, έστεψε υπό την αιγίδα και με τη βούλα του Δήμου την εκδήλωση, χωρίς τους Συλλόγους που είχαν πρωτοστατήσει για την εδραίωση και την ανάδειξή της.
     Ο αποκλεισμός των Πολιτιστικών Συλλόγων, ήταν φαίνεται το τίμημα και η επιβράβευσή τους!
     Έτσι, ο φετινός εορτασμός έγινε χωρίς τους Πολιτιστικούς Συλλόγους Αετού, Κατούνας, Κωνωπίνας και Τρύφου, παρουσία του Βουλευτή Αιτ/νίας κ. Κώστα Καραγκούνη του Δημάρχου κ. Νίκου Σολδάτου, μελών του Δημοτικού Συμβουλίου και της Τοπικής Κοινότητας Αετού, του Προέδρου της Ο.Π.ΣΥ.Ξ κ. Τάκη Στεργίου, εκπροσώπων τοπικών αρχών, χοροστατούντος του Αρχιμανδρίτη Νεκτάριου Τριάντη συμμετέχοντος του ιερέα Σπύρου Μανιαβού, και ακολούθησε κατάθεση στεφάνων.
     Ο κ. Νίκος Μήτσης σε ομιλία του αναφέρθηκε στο ιστορικό της Μάχης του Αετού. Χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος κ. Νίκος Σολδάτος.
       Θα πρέπει να επισημάνουμε και να εξάρουμε τη στάση του Πολιτιστικού Συλλόγου Αετινών Αθήνας, “Ο  Μπούμστος”, ο οποίος αν και κλήθηκε να συμμετάσχει στη διοργάνωση της εκδήλωσης, για λόγους αρχής και συνέπειας και γνωρίζοντας καλύτερα από οιονδήποτε άλλο τα τεκταινόμενα ΔΕΝ  ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ,  δίνοντας με τη στάση του ένα ηχηρό μήνυμα  σ’ αυτούς που απεργάστηκαν το ενωτικό κλίμα εορτασμού.
      Ο Σύλλογος Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου εξ αρχής προσεγγίζοντας το θέμα με την πρέπουσα σοβαρότητα και με συνέπεια σε όλες του τις εκφάνσεις, σεβόμενος απόλυτα και τις αποφάσεις που εκπορεύονται από τις κατά νόμο αρμόδιες αρχές, με γνώμονα πάντα το γενικότερο συμφέρον του τόπου μας, κάνει έκκληση σ’ όλους  τους εμπλεκόμενους και ιδιαίτερα σ’ όσους έχουν το “μαχαίρι και το πεπόνι”, να δουν στις πραγματικές τους διαστάσεις το θέμα του εορτασμού, και με “καθαρά μυαλά”, να προωθήσουν τον ενωτικό  εορτασμό που επιτάσσει η Ιστορία, απαιτώντας η ίδια, τον προσήκοντα σεβασμό στους ήρωες μαχητές προγόνους μας.

Η Συντακτική Επιτροπή
Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΚΩΝΩΠΙΝΑΣ»